ติดต่อลงโฆษณา Tel. 02-630-9938

- กลับไปยังหมวดหลักของกระทู้นี้
  - สิ่งที่อยู่ในกำมือ โดย กีรติมา
แจ้งลบกระทู้ หรือ ลบผู้ตอบกลับ กระทู้โดย : กีรติมา IP ADDRESS : 125.25.29.194 , ,



« เมื่อ 02/08/2006 , 20:44:20 » Send Topic Set to Print Page Edit

เช้าวันนี้ก็คงเหมือนกับอีกหลายๆวัน ที่อารตีต้องวุ่นอยู่กับการตรวจตราความเรียบร้อยของทุกคนก่อนออกจากบ้าน เริ่มจากพงษ์สิริผู้เป็นสามี หล่อนจัดแจงเตรียมกระเป๋าไว้ตรงตำแหน่งที่เคยวาง หยิบเข็มขัดหนังเส้นโปรดที่ขัดจนขึ้นเงาวับเตรียมไว้ใกล้ๆชุดทำงานซึ่งแขวนรออยู่แล้ว ไม่ลืมที่จะควักล้วงหาสิ่งแปลกปลอมที่อาจลอดหูลอดตาไปบ้าง จากนั้นก็จะรีบตรงไปยังอีกสองห้องที่อยู่เยื้องถัดไปเพื่อเร่งลูกๆ การปล่อยปละละเลยไม่กำกับดูแล เป็นสิ่งที่หล่อนทนไม่ได้นัก เพราะมันหมายถึงความไร้ระเบียบและเสียเวลา โดยเฉพาะในช่วงของชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้
เสียงตึงตังสลับกับเสียงกรีดร้องเล็กแหลม ดังลอดออกมากระทบหู อารตีรีบสาวเท้าไปตามเสียง ผลักบานประตูที่เปิดแง้มอยู่เข้าไปในห้องของลูกชาย ด้วยใบหน้าเรียบตึง
“เข้ามาทำอะไรในห้องของพี่เค้า หือ..ยายอุ้ม” หล่อนเอ็ดเสียงเข้ม กวาดสายตาคมกริบสำรวจสิ่งผิดปกติจากคนพี่ก่อน แล้วหันขวับไปจ้องคนน้องซึ่งกำลังรุ่นสาว ด้วยสายตาคาดคั้นเอาความ
“เปล่าค่ะ” อุ้มตอบอ้อมแอ้ม ซ่อนมือที่กำกระดาษยับยู่ยี่ไว้ด้านหลัง ขณะที่อั้มผู้เป็นพี่ชายยืนยิ้มเผล่นัยน์ตาแฝงนัยเจ้าเล่ห์
“ รีบๆลงไปทานข้าว เดี๋ยวจะไม่ทันโรงเรียน” อารตีเตือนเสียงเฉียบขาดก่อนหมุนตัวกลับ ก้าวฉับๆลงบันไดมายังชั้นล่าง มีลูกชายหญิงเดินตามต้อยๆด้วยอาการสงบ ที่โต๊ะอาหาร พงษ์สิรินั่งอ่านหนังสือพิมพ์รออยู่แล้ว เมื่อแม่ลูกมาถึง ทั้งหมดก็เริ่มต้นมื้อเช้าอย่างรีบเร่ง โดยไม่ได้ใส่ใจในรสชาติของอาหารที่ผ่านลิ้นเท่าใดนัก จากนั้นสี่ชีวิตก็จะแยกย้ายกันไปขึ้นรถยนต์ส่วนตัวซึ่งจอดรออยู่แล้ว พ่อกับลูกชาย แม่กับลูกสาว เพื่อเริ่มต้นการเดินทางตั้งแต่ตะวันยังไม่โผล่พ้นขอบโลก แล้วทั้งหมดก็จะกลับมาถึงที่เดิมอีกครั้งเมื่อพลบค่ำ ยามตะวันลับเหลี่ยมตึก เฉกเช่นชีวิตของชนเมืองทั่วๆไป
……..
เช้าวันนี้ อรรัมภารู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หล่อนกำลังตระเตรียมเมนูอาหารรสเลิศสำหรับคนพิเศษ ตำราอาหารหลายเล่มกองเป็นพะเนินอยู่บนโต๊ะ สุดท้ายหล่อนก็ตัดสินใจเลือกรายการอาหารที่คิดว่าเขาต้องโปรด จากนั้นจึงเดินนวยนาดเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระคราบไคล โดยมีผ้าขนหนูสีขาวพันกายไว้หลวมๆ สักครู่ผ้าขนหนูตัวจิ๋วก็ถูกกระตุกออก เผยเรือนร่างราวสลักเสลาสะท้อนจากกระจกเงา อรรัมภาหยุดมองอย่างพึงใจ ก่อนที่จะแหย่ปลายเท้าขาวผ่อง ลงไปในอ่างสัมผัสความชุ่มเย็น ทอดตัวเหยียดยาวในฟองนุ่มหอมกรุ่นอ้อยอิ่ง ชั่วโมงต่อมา หล่อนก็เฉิดฉายในชุดกระโปรงสั้นทันสมัย ยังเหลือเวลาอีกตั้งค่อนวันกว่าจะถึงมื้อเย็น คิดแล้วก็หันไปฉวยกระเป๋าถือใบเก๋ พาร่างอันระเหิดระหงออกจากห้อง ตรงดิ่งมายังลานจอดรถชั้นล่างสุดของคอนโดมิเนียมหรู ภายในเวลาไม่กี่นาที
“ คืนนี้ อรเตรียมเมนูเด็ดที่คุณโปรดไว้ด้วยหละ…รีบมาเร็วๆนะคะ..”
หล่อนหยอดถ้อยคำอันหวานหยดผ่านโทรศัพท์มือถือราคาแพง ริมฝีปากสวยได้รูปคลี่ยิ้ม
อยู่ทุกถ้อยคำ พลางหย่อนบั้นท้ายอันกลมกลึงลงบนเบาะกำมะหยี่ แล้วบึ่งรถยนต์เก๋งสีแดงสดรุ่นล่าสุดจากญี่ปุ่น เบียดแทรกคลื่นรถยนต์ มุ่งหน้าไปยังศูนย์การค้าย่านใจกลางกรุงทันที
………
มื้อเที่ยงของวันเดียวกัน ในภัตตาคารอาหารจีนอันเลื่องชื่อในย่านศูนย์การค้าหรู อารตีกำลังร่วมเสวนากับบรรดาสมาชิกสมาคมการกุศลอย่างออกรส
“ น้องรตีโชคดีจริงๆนะคะ ทั้งลูกทั้งสามีอยู่ในโอวาทหมด เป็นครอบครัวที่น่าอิจฉาจริงๆ”
หญิงสูงวัยกว่าในชุดผ้าไหมจากอิตาลีเอ่ยขึ้น พลางซักถามถึงกลเม็ดเด็ดพรายในการครองเรือน จนอารตียิ้มหน้าบาน
“ ผู้ชายก็เหมือนแมวเชื่องๆตัวหนึ่งนั่นหละค่ะ แค่ให้กินอิ่มนอนอุ่นก็อยู่ในกำมือแล้ว..” หล่อนเว้นวรรค หันไปฉีกยิ้มหวาน
“ส่วนลูกๆ รตีจะมีกฎเหล็กเอาไว้เลยว่า จะทำอะไรต้องอยู่ในกฎในกติกา เด็กๆสมัยนี้ปล่อยไม่ได้จริงๆนะคะ เดี๋ยวนี้สิ่งยั่วยุมันเยอะ พ่อแม่อย่างเราต้องตามให้ทัน ก็แหม..ลูกคือสมบัติอันล้ำค่าของเรานี่คะ จะวาดจะปั้นเค้าให้เป็นอะไรก็ขึ้นอยู่กับมันสมองและสองมือของเราทุกท่านว่าจริงไหมคะ”
อารตีตบท้ายด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มที่ ปรายตามองท่าทีชื่นชมของบรรดาสตรีสูงวัยกว่าที่มีต่อหล่อนแล้วยิ้มกริ่ม อีกไม่นาน ตำแหน่งนักบริหารหญิงรุ่นใหม่ผู้ประสบความสำเร็จ คงไม่พ้นเงื้อมมือหล่อนไปได้ อย่างน้อยเหล่าคุณหญิงคุณนายที่นั่งหน้าสลอนอยู่ตรงนี้ จะเป็นหัวคะแนนชั้นดี ดันหล่อนขึ้นสู่ทำเนียบนักบริหารชั้นแนวหน้าได้ไม่ยากเย็น การลงทุนเป็นเจ้าภาพมื้อเที่ยงที่แพงระยับในวันนี้ มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
เวลาเดียวกัน อีกมุมหนึ่งของห้าง อั้มนั่งแช่อยู่กับเกมออนไลน์โดยไม่กระดิกตัวไปไหนนับชั่วโมงแล้ว ชายเสื้อนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายถูกดึงออกนอกกางเกง ผมเผ้าที่เคยหวีเรียบร้อย บัดนี้ชี้ชันเป็นมันวับ หูทั้งสองข้างมีวัตถุสีประหลาดๆหนีบอยู่เต็ม ข้างกายมีเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันนั่งเบียดกระแซะ ทั้งสองหัวร่อต่อกระซิกกับเกมวาบหวิวตรงหน้า ขณะที่อีกมุมหนึ่งของโรงเรียนมัธยมศึกษาชื่อก้อง อุ้มกับเพื่อนๆนั่งจับกลุ่มพูดคุยถึงนักร้องหนุ่มชื่อดังจากแดนอาทิตย์อุทัย ซึ่งจะมาเปิดตัวอัลบั้มใหม่ในวันหยุดที่จะถึงนี้อย่างตื่นเต้น เด็กสาวชูตั๋วคอนเสิร์ตที่ยู่ยับอวดเพื่อนหรา เล่าถึงวีรกรรมในการได้มาซึ่งตั๋วคอนเสิร์ตราคาแพงลิบลิ่ว โดยมีบรรดาเพื่อนสาวส่งเสียงกรี๊ดชนิดไม่สนโลก
การสนทนาสิ้นสุดลงด้วยเงื่อนไขของเวลาและหน้าที่ หลังจากแยกย้ายกันไปแล้ว อารตี
รีบเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังลานจอดรถชั้นล่าง เกือบชนกับหญิงสาวหน้าแฉล้มที่เดินผ่าน หล่อนตวัดหางตามองร่างอ้อนแอ้นในชุดกระโปรงสั้นเต่อ กับเสื้อสายเดี่ยวคับติ้วที่จงใจจะเผยเนินเนื้ออย่างตำหนิ
อรรัมภาเหลือบมองหญิงแปลกหน้าที่เกือบเฉียดชนอย่างรู้เท่าทันความคิด หญิงสาวเหยียดยิ้มส่งให้ หล่อนชินเสียแล้ว เป็นเรื่องปกติ ผู้หญิงที่ไหนจะอยากเห็นคนอื่นสวยงามกว่าตัวเล่า แม้นไม่มีดีให้อวดโชว์ ขอได้จิกคนอื่นด้วยสายตาก็ยังดี หล่อนนึกสมเพชเวทนาสาวใหญ่ตรงหน้า อุตส่าห์พอกแป้งแต่งแต้มจนหนาเตอะ ประดับประดาเนื้อตัวด้วยอัญมณีวับวาวหรูหรา หากแต่สิ่งเหล่านั้น กลับไม่สามารถทำให้วัยอันร่วงโรยดูเจริญหูเจริญตาขึ้นมาได้ ผิดกับหล่อน แค่หยิบโน่นจับนี่มาแต่ง เปิดนิดเผยหน่อย ก็ดูสวยสดจนผู้ชายเหลียวหลังคอแทบเคล็ด
สองสาวต่างวัยสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนที่ต่างก็เชิดหน้า มุ่งตรงไปยังจุดหมายของแต่ละฝ่าย โดยไม่สนใจที่จะผูกไมตรีหรือกล่าวโทษกันให้เสียเวลาแต่อย่างใด
…….
ภายในห้องชุดสุดหรู ท่ามกลางประกายวับวามของแสงเทียนหลากสี หลังจากดื่มด่ำกับมื้อเย็นจนอิ่มแปล้ หนุ่มใหญ่แทบไม่อยากรั้งรอกับสิ่งที่โหยหามานาน เสียงหวานกระซิกกระซี้ กระซิบกระซาบอยู่ข้างหู อีกนวลเนื้อละมุนมือ เร่งเร้าให้ต้องรุกคืบ
“..อย่าลืมสัญญานะคะ….” เจ้าของน้ำเสียงออดออเซาะต่อรอง ขณะที่มือเรียวงามยันกายของอีกฝ่ายไว้พอเป็นพิธี หากแต่ส่งสายตายั่วยิ้ม
“จ้า ไม่ลืมหรอก…” ตอบเสียงอู้อี้ แทบไม่ต้องคิดให้เสียเวลา บัดนี้ทุกนาทีมีค่า ต้องตักตวงให้อิ่มหนำ….
….อรรัมภาทอดกายระทดระทวยภายใต้ผ้าห่มบางเบา เสียงหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอของคนข้างกายบ่งถึงสภาพการหลับไหลอันลึกสุด หลังจากทุ่มโถมพลังกายชนิดลืมวัยลืมสังขาร หล่อนเหลือบมองร่างราวไร้วิญญาณของหนุ่มสูงวัยกว่า ด้วยความรู้สึกก้ำกึ่งกันระหว่างความพึงพอใจและเฉยชา ระหว่างหล่อนกับเขา หากไม่มีผลประโยชน์ร้อยรัดกันไว้ มีหรือทุกสิ่งทุกอย่างจะอยู่ยงมาถึงป่านนี้ หนุ่มใหญ่วัยคราวอาที่ปรารถนาความหอมหวานจากรสสาว กับหญิงวัยคราวหลานที่ต้องการสิ่งปรนเปรอบำเรอชีวิต ทำให้ทั้งสองโคจรมาแบ่งปันกันได้อย่างลงตัว
หญิงสาวค่อยๆยันกายลุกขึ้นนั่ง โผเผออกจากเตียงในสภาพเปลือยเปล่า แม้วัยจะเฉียดเข้าเลขห้า แต่เรี่ยวแรงแห่งบุรุษเพศราวกับม้าหนุ่มของเขา ทำเอาหล่อนอ่อนระโหยโรยแรงได้เหมือนกัน หญิงสาวประคองตัวมาหยุดยืนหน้ากระจกเงาบานใหญ่ แสงเทียนสลัวต้องกายจนนวลผ่อง อรรัมภายืนนิ่งมองประติมากรรมชั้นยอดเบื้องหน้าอย่างภาคภูมิใจ เสน่ห์แห่งอิตถีเพศอย่างนี้เล่า กระชากหัวใจชายให้หลอมละลายมานักต่อนัก ต่อให้ดีแสนดี ใจแข็งยิ่งกว่าหินผา ลองหล่อนได้มายืนอยู่ตรงหน้า ขี้คร้านทุกสิ่งที่ปรารถนาก็จะตกอยู่ในกำมืออย่างง่ายดาย
อรรัมภาเผยอยิ้ม มองเห็นความสุขสบายอยู่แค่เอื้อม
……..
แจ้งลบกระทู้ หรือ ลบผู้ตอบกลับ ตอบกลับโดย : สิ่งที่อยู่ในกำมือ(ต่อ) IP ADDRESS : 125.25.29.194 , ,



« Reply #1 เมื่อ 02/08/2006 , 20:50:08 » Edit
“เงินในบัญชีหายไปไหนตั้งสองแสน” อารตีถามเสียงเครียด จ้องผู้เป็นสามีอย่างคาดคั้น พงษ์สิริเงยหน้าจากนิตยสารพระเครื่องในมือ แล้วตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ผมเอาไปบริจาคเข้ากองทุนเด็กกำพร้า เห็นคุณยุ่งๆอยู่กับเรื่องในสมาคมเลยไม่ได้บอก ”
“เด็กกำพร้าหรือว่าอีหนูยากจน…” อารตีหยั่งเชิง ลอบสังเกตอาการผู้เป็นสามีอย่างจับผิด พักหลังดูเขากระชุ่มกระชวยขึ้นผิดหูผิดตา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่ได้ข่าวงานบุญงานกุศล ไม่ว่าธุรกิจจะรัดตัวเพียงใด เป็นต้องหาเวลาปลีกตัวไปจนได้ บางครั้งหล่อนเองยังนึกระแวงสงสัย ยิ่งช่วงหลายปีมานี้ ต่างฝ่ายต่างเติบโตในตำแหน่งหน้าที่การงาน เวลาที่จะมาหวานเหมือนยามหนุ่มสาวจึงแทบจะไม่มี
“ผมมีใบเสร็จเป็นหลักฐานนะคุณ อย่ามายัดเยียดข้อหากันง่ายๆแบบนี้สิ นรกจะกินกบาล”
พงษ์สิริตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง หันไปเปิดแผงพระซึ่งทำจากวัตถุดิบชั้นดี ข้างในบุด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดง มีพระผงพระพิมพ์เลี่ยมทองหลายรุ่นจัดวางอย่างเป็นระเบียบ หนุ่มใหญ่ค่อยๆบรรจงหยิบพระเครื่องขึ้นมาวางบนฝ่ามืออย่างแผ่วเบา หรี่ตาผ่านกล้องตัวจิ๋วเพ่งดูเนื้อพระโดยไม่สนใจใยดีกับท่าทีของผู้เป็นภรรยานัก
เมื่อไม่เห็นความผิดปกติอารตีก็คลายความเคลือบแคลง หันไปกำกับลูกชายที่กำลังท่องหนังสือเตรียมสอบอยู่อีกมุมห้องด้วยสีหน้าจริงจัง ผู้เป็นพ่อชำเลืองมองลูกชายอย่างเห็นใจ วันหยุดอย่างนี้เด็กหนุ่มอย่างอั้มน่าจะมีเวลาได้ไปสรวลเสเฮฮากับเพื่อนๆตามประสาผู้ชายบ้าง แต่ในเมื่อเขามอบความเป็นใหญ่ในบ้านให้กับภรรยามาแต่ต้น พงษ์สิริจึงไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายหน้าที่ของคนเป็นแม่นัก เพราะอารตีทำหน้าที่ได้ดีอยู่แล้ว
“จะไปไหนยายอุ้ม” อารตีถามเสียงเข้ม เมื่อเห็นลูกสาวคนเล็กเดินลงบันไดมาในชุดเรียบหรูทันสมัย อุ้มดูน่ารักสดใสสมวัย เด็กสาวยืนเรียบร้อยประสานมือไว้ข้างหน้า สบตาผู้เป็นแม่
“วันนี้อุ้มจะขอไปติวข้อสอบที่บ้านของกิ๊บค่ะ คุณแม่จำกิ๊บได้ไหมคะ ลูกของอาจารย์….”
เด็กสาวบอกรายละเอียด อารตีทำท่านึกแล้วโคลงศีรษะรับ ไม่ลืมที่จะดึงกระเป๋าเป้มาตรวจตราสิ่งของข้างใน เมื่อพบแต่หนังสือเรียนเล่มหนาตุงกระเป๋า ไม่มีสิ่งแปลกปลอมหล่อนจึงพยักหน้าอนุญาต แล้วหันไปบอกผู้เป็นสามี
“เดี๋ยวคุณไปส่งยายอุ้มด้วยนะ วันนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยๆชอบกล”
อั้มเงยหน้าขึ้นจ้องน้องสาว แอบถลึงตาใส่อย่างรู้ทัน …อุ้มยิ้มเยาะอย่างผู้มีชัย
“ได้…ผมกะว่าจะแวะไปดูพระเครื่องอยู่พอดี เพื่อนมันโทรมาบอกว่ามีพระแตกกรุมาใหม่หลายองค์ อยากเช่ามาบูชาเป็นสิริมงคลน่ะ” พงษ์สิริพูดพลางยกมือพนมท่วมหัว
“ที่บ้านก็เยอะจนแทบจะทำเป็นพิพิธภัณฑ์ได้แล้ว ไม่รู้จะศรัทธาอะไรกันนักกันหนา..”
อารตีไม่วายบ่นกระปอดกระแปด เรื่องพระเรื่องเจ้าหล่อนไม่ค่อยสันทัดเท่าสามีอยู่แล้ว ออกจะห่างวัดห่างวาด้วยซ้ำไป จึงไม่อยากซักไซร้ไล่เลียงในเรื่องนี้นัก นอกจากเรื่องธุรกิจแล้ว ก็เห็นจะมีแต่เรื่องพระเครื่องที่พงษ์สิริให้ความสนใจเป็นพิเศษ ยิ่งถ้าได้ข่าวว่ามีกรุวัดไหนแตก พงษ์สิริจะรีบแจ้นไปทันที บางครั้งถึงกับต้องนอนค้างอ้างแรมข้ามจังหวัด เพื่อไปสืบเสาะหาพระเครื่องชื่อดังมาเช่าบูชาก็ยังมี อารตีเองไม่อยากขัดศรัทธาเขานัก อย่างน้อยก็เป็นอีกความสุขหนึ่งที่พอจะให้เขาได้ในยามนี้
ต่อหน้าองค์พระปฏิมา ภายในห้องอันสงบเย็น พงษ์สิริค่อยๆประจงวางแผงพระเครื่องในมืออย่างแผ่วเบา ก้มกราบแทบบาทพระพุทธปฏิมากรเบื้องหน้า ขอขมาที่บังอาจล่วงเกิน ยกเป็นข้อกล่าวอ้างมาตลอด
พลันใบหน้าอันผุดผ่องของอรรัมภาก็ผุดโผล่ขึ้นมาแทนที่
หัวใจของหนุ่มใหญ่เต้นระริกรัว…แทบจะติดปีกบินไปถึงจุดหมายในเสี้ยววินาทีนั้น…
กีรติมา
ตอบกลับกระทู้นี้
  ไอคอนข้อความ :
** ชื่อ : สมัครสมาชิก : เข้าสู่ระบบ
** Security Code : ! ใส่ Code ตามที่ปรากฏที่ภาพด้านข้าง
กรุณากด F5 หาก Security Code ไม่แสดงผล
  อีเมล์ :
  รูปภาพประกอบ : ขนาดไม่เกิน 100KB **สมาชิกเท่านั้น
(BBZnet.com เพิ่มเนื้อที่เก็บภาพให้แต่ละบอร์ดมากถึง 1GB ต้องการมีเว็บบอร์ดของตัวเอง คลิกที่นี่เพื่อสมัครสมาชิก)
  ยินดีให้รูปประกอบนี้ ไปให้บริการ ส่งรูปภาพเข้ามือถือ ยินดี ไม่ยินดี
** ข้อความ :

ไอคอนอื่นๆ
  ใช้ไอคอน
B i U URL CENTER IMG Li Font QUOTE Special Tag
( เปลี่ยนไปใช้งานแบบ HTML Editor Mode, ต้องการ IE6+ และเปิดใช้งาน Java Script )
    คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ webmaster@bbznet.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ABUSE REPORT!!! / แจ้งลบหน้าที่ไม่เหมาะสม close [x]

[ Thaimisc.com | BBZnet.com | Be2Hand.com | O2blog.com | ManyFile.com | Pukpik.com | Free Webboard | Free Forums ]
Our services
ฝาก Server : colocation | co-location | colo
ซื้อ Server : server dell | ซื้อserver | ราคา server | dell server
ฝากเวบไซต์ : hosting | web hosting | windows hosting | hosting windows
E-commerce : เสื้อผ้า | เสื้อผ้าแฟชั่น | Old Coins | Old Stamps